ASOLAGADOS: Making Of

Antes de comezar, darvos MILES E MILES DE GRAZAS pola acollida de ASOLAGADOS durante a estrea na Praza do Cantón de Chantada o pasado 14 de agosto.

Pouco a pouco faremos máis proxeccións e enviando o documental a festivais. Iremos informándovos. Xa sabedes que nos imos lentos, pero seguros 😉

Hoxe, para ir abrindo setembro, deixámosvos co MAKING OF’, o ‘COMO SE FIXO’, o ‘ASÍ SE GRAVOU o noso documental: ASOLAGADOS’. Aquí veredes ós nosos protagonistas: EDUARDO, ANTONIO, LUISA, SEGUNDO, AURORA, MACHINA, JOSÉ RAMÓN, FERNANDO, FIDELINA, EVANGELINA e Norman (‘Fervenza Restaurante e Casa Rural de Lugo’).  Continue reading “ASOLAGADOS: Making Of”

Asolagados, o trailer

Xa vos avisabamos a finais de xullo que proximamente rexurdirían do Miño os pobos asolagados polo encoro de Belesar.

E hoxe traémosvos outro “aviso”: o noso trailer para que vaiades “abrindo boca” antes da estrea de Asolagados o próximo mércores 14 de agosto, ás 22:00 horas no Cantón de Chantada. Despois disto, ídesvos perder a presentación de Asolagados? 😉

Asolagados, cartel final!

FaAsolagadosi uns días contabámosvos que Lomarti estaba facéndonos o cartel do documental, e que ó final, a punto da estrea, iamolo desvelar.

Pois aquí o tedes: pintado por Lomarti e co deseño tipográfico de Alba Sánchez, a que tamén creou o noso logotipo e algunha cousiña máis que xa veredes dentro da película…

Quedou máis que xenial, a que si? Moitas grazas artistas!!!

Fernando Morán, a voz en off!

David director e Fernando Morán

Fáltannos sete días para a estrea e andamos a correr dun sitio para outro cos últimos arranxos.

Un destes foi a voz en off! Para este labor, escollemos a Fernando Morán, coñecido actor da escena galega, que xa anteriormente viñera facer varias curtas a Chantada co noso director.

Para nós foi un pracer escoitar como narraba o guión. Xa non queda nada para que o desfrutedes vós tamén!

Pepe e a igrexa de Belesar

Avó Eladio OsorioHai uns días chegounos unha pequena historia a través dun dos nosos seguidores, Eladio Osorio Montenegro, e a nós gustounos para difundila través do noso blog e á súa vez para facerlle unha pequena “homenaxe” ó seu avó: Pepe Montenegro Goy.

O mesmo Eladio é o que nos conta o relato:

“Cando se estaba a construír a presa dos Peares, e ante o asolagamento do antigo Belesar, decidiuse reconstruír o pobo máis arriba e trasladar a igrexa.

Meu avó foi un dos que traballou na mudanza e novo levantamento de dita igrexa. Entrementres a ían reconstruíndo, había dous compañeiros que tódolos días rifaban entre eles porque querían ser os primeiros en toca-las campás cando o templo estivera rematado. E entre os demais traballadores decidiron que o que ofrecese unha mellor merenda para todos, acabaría sendo o gañador para repenicar as campás… Debido a que estes dous personaxes non paraban de discutir; o meu avó, xa farto de tanta leria, subiu ó campanario sen que ninguén o vise e púxose el mesmo a bater con forza as campás da igrexa. E coa mesma, díxolles ó resto: “Veña, acabouse a disputa, a seguir traballando todos”.

E esta é a historia de Pepe Montenegro Goy, o primeiro en tocar as campás da “nova” igrexa de Belesar, cambiada de lugar por mor do alagamento producido pola presa dos Peares, unha das máis antigas de Galicia; que se comezou a edificar no 1947 e foi finalmente inaugurada no 1955.

E como xa comentamos varias veces, se alguén máis nos quere facer chegar a súa historia e/ou reflexión sobre a ribeira, o río ou os encoros, pode facelo a través de calquera das nosas canles:

https://coaaugaopescozo.com/;           https://www.facebook.com/coaaugaopescozo; https://twitter.com/coaaugaopescozo; https://www.youtube.com/user/coaaugaopescozo/videos

ou do noso correo electrónico: coaaugaopescozo@gmail.com

 

De montaxe e de Ribeira (Sacra)

Mapa Asolagados EncorosCada vez estamos máis preto do día da estrea. Achégase o verán (aínda que non o pareza polo tempo), e con el a “presentación en sociedade” do noso fillo: o DOCUMENTAL 

Namentres, nós seguimos traballando…

Por exemplo, esta fin de semana pasada, David estivo corrixindo uns planos da primeira secuencia… e aiii…quedamos abraiados.! Viramos varias montaxes de outras escenas, pero é que esta… Si, esta é especial: polo ritmo dos planos, polas caras dos protagonistas que transmiten tanto sen dicir nada, pola música que nos compuxo Chechu…De feito, aínda non tivemos tempo a ensinárvolo e intentaremos que sexa o máis pronto posible; pero é que esta segunda parte da B.S.O. que fixo para o documental é mellor aínda se cabe que a primeira.

E á vez que o director unía historias asolagadas, eu funme de “ruta de produción” pola Ribeira Sacra. Xa vedes, unha que é aventureira, non pode estarse quieta e que busca redescubrir máis e máis da súa querida terra e ribeira. E qué mellor que facelo se hai un motivo coma o noso proxecto! Ademais, como ben sabedes: “as cousas que temos preto moitas veces son as que, tristemente, menos coñecemos, visitamos e valoramos”.

E a onde fun? Pois non moi lonxe: ó concello do Saviñao, ó ECOMUSEO DE ARXERIZ www.sotodefion.org/ecomuseo.htm, o cal se sitúa pretiño de Escairón dirección ‘Igrexa da Cova’, e trata de divulgar o patrimonio natural, histórico e cultural da Ribeira Sacra.

E que fixen alí? Pois moitas cousas… Algunhas delas foron coñecer o Ecomuseo (porque xa vos digo, o que está preto é o menos coñecido, e para min era a primeira vez); darme aínda máis conta da gran importancia do RÍO como xermolo da Ribeira e da vida a carón del e do que mudou todo coa construción das presas, aprender máis sobre a viticultura (Por exemplo: para min os socalcos son MURAS, para un de Sober MUROS, e para os da Peroxa, CALZADAS) e desfrutar coma unha cativa pícara da maqueta que hai na parte de abaixo do museo, a cal representada en escala toda a Ribeira Sacra: ríos Miño e Sil, encoros, pobos (os asolagados tamén aparecen), igrexas románicas, santuarios… Encendendo e apagando luces pasei alí bo tempo “situando cada cousa no seu lugar” e claro, no meu caso fixeime moito en MOURULLE e PORTO.

Eu aconséllovos que o visitedes. Pinchade AQUÍ: www.sotodefion.org/horario.htm para ver horarios e teléfono (e por certo, a rapaza que me fixo o percorrido polo Ecomuseo explicoumo ben e de xeito moi agradable, o cal se agradece moito).

E para rematar, dicirvos que a fotografía que acompaña este texto é un ‘Mapa dos Pobos Asolagados polos Encoros’ que podedes ver a través deste link: www.sotodefion.org/pobos.htm e descubrir máis pinchando en cada un deles.

Afonso Eiré, Pucheiro, o noso guionista!

Como todo o mundo, nós tamén temos “pequenos segredos” que queremos ir desvelando pouco a pouco. Desta vez imos dar a coñecer quén é o GUIONISTA do noso documental sobre os pobos que foron asolagados polo encoro de Belesar.

Trátase de AFONSO EIRÉ, coñecido tamén como PUCHEIRO. Ata agora aínda non o mencionáramos, pero leva colaborando con nós desde o pasado ano 2012.

Eiré é natural do corazón de Galicia, Chantada. Xornalista, escritor de varios libros, ex-director de A nosa Terra e agora tamén guionista e compañeiro noso.

Ultimamente xa o viramos en Televinte falando sobre as Historias segredas da presa de Belesar e fai uns días oímolo a través de Radio Cerna, un espazo radiofónico de ADEGA, a Asociación para a Defensa Ecolóxica de Galicia, especializado na temática medioambiental e ecoloxista na comunidade galega.

Neste link: http://www.ivoox.com/a-historia-desconecida-do-encoro-belesar-audios-mp3_rf_1929971_1.html, podedes escoitar a entrevista de 10 minutos que lle fixeron a Afonso. Nela fala, entre outras cousas relativas ó levantamento do salto de Belesar, sobre o qué era o río para as persoas que vivían neses pobos que logo foron asolagados; o que cambiou a carón da ribeira do río Miño despois da construción do mesmo, e dos diferentes lugares que se anegaron; xa que case todo o mundo coñece Portomarín, pero non se lembra dos pobos ós que nós lles damos voz: Porto, Mourulle, Portomeñe