ASOLAGADOS en Vigo, Monforte, Ourense e Ferreira de Pantón 2013!!!

Se a semana pasada anunciabamos que #Asolagados se proxectará a próxima semana dentro do ’18 Festival Internacional de Cine de Ourense’, se logo vos ensinabamos as fotografías da proxección na igrexa de Segán, hoxe agarrádevos ben porque veñen curvas 😉

Esta semana “ímonos de xira coma a Panorama” jeje. Si porque xa podedes anotar ben as datas. A partir deste sábado estaremos en todos estes lugares:

ASOLAGADOS Vigo Monforte Ourense Pantón

– VIGO!!!, NO MARCO (Museo de Arte Contemporánea de Vigo) dentro da programación do 11 Aniversario do MARCO. Este sábado 16 de novembro ás 17:00 horas da tarde queremos ver a tódolos vigueses na proxección-coloquio eh? Non vos esquezades. Contaremos coa intervención dos noso director: David Vázquez e do noso guionista: Afonso Eiré.

Ademais, casualidades da vida (ou non), cando falamos co MARCO sobre esta proxección, comentáronnos que xustamente había unha exposición chamada VERANEANTES onde Olmo Cuña expón ata marzo do 2014, unha obra chamada SOLAGO que fala tamén sobre as vilas e as vidas asolagadas, pero achegándose máis á liña fina que hai entre o progreso, a modernidade, e os restos, a tradición o que está debaixo, o que quedou “asolagado” polas novas construcións e o suposto “avance”. En concreto, este traballo fala da ‘Illa de Toralla’, de cómo se construíu enriba dun castro da Idade do Ferro a Torre de Toralla. Nós esperamos ter tempo para ver esta exposición e esta obra en concreto! Animámosvos a que fagades o mesmo!

Continue reading “ASOLAGADOS en Vigo, Monforte, Ourense e Ferreira de Pantón 2013!!!”

Advertisements

As almas do fental. Chantada, Galicia, o cine, e o mundo rural

Xa facía que non escribía por aquí, pero entre as últimas proxeccións como a do venres pasado en Lugo e as que están por vir (algunhas xa pechadas por Galicia adiante) e que iremos anunciando a través do noso facebook e twitter, non tiven moito tempo de facer un artigo en condicións.

Ademais, pensaba “volver por estes lares” con outra cousiña (que me gardarei para máis adiante), sen embargo, o domingo apareceu unha noticia que ben merecía un post no noso blog.

Continue reading “As almas do fental. Chantada, Galicia, o cine, e o mundo rural”

A Ribeira

Para algunhas persoas o seu país é España, para outras Galicia, e hai xente que ‘non ten país’, que di ser simplemente cidadán do mundo.
Se eu tivera que describir de ónde son, mellor directamente preguntaríalle ós demais: ós que me coñecen moito ou pouco porque rapidamente responderían:
de CHANTADA, ‘Corazón de Galicia’ Esta é a miña terra, o meu país, a miña xente que levo no corazón, que non é peor nin mellor ca outros, pero que defendo con unllas e dentes porque é onde “nacín” e onde “pacín”; como se diría lembrándome do refrán.
E paradoxalmente, eu, que son “montañesa”, como diría un dos nosos protagonistas que coñeceredes no seu momento; sempre adorei a Ribeira, a nosa Ribeira Sacra en xeral, e a chantadina en particular …
A verdade é que teño estado en case tódalas ‘Feiras do Viño’ desde que nacín. E espero estar na deste ano que se celebra en breves: 9, 10 e 11 de marzo, pero realmente non entendo moito de viños. Estou comezando a aprender a saborealos. Co paso dos anos un vai preparando o padal para apreciar as cousas boas.
Moitas veces oín ó meu pai falar de cómo se poda, da trasfega, do bullo… verbas todas elas relacionadas co proceso de elaboración do caldo, pero nunca estiven presente nelas. Poucas veces fun á vendima dalgún coñecido, porque como dixen antes: son “monañesa” e sen ribeira…
E sen embargo algo hai aló abaixo preto do río Miño que me chama continuamente para que vaia visitar esa paisaxe, coñecer toda a súa historia e segredos… Pouco a pouco vou coñecendo todo o que mostra a Ribeira, o xeral, e cada vez máis os detalles pequenos…
Algún día plantarei vides, podarei as cepas, recollerei as uvas e prepararei un viño “made in feito en Pereira” , pero namentres voume conformando con ir bebendo os nosos mencías e facendo documentais cos que intentar desenterrar o mergullado pola auga na Ribeira que rodea a todo o encoro de Belesar (que xa non é pouco).