Memoria dun chantadino namorado da Ribeira

Os pobos que viron a luz neste pasado 2011 despois de levar máis de 40 anos asolagados  deixaron visibles non so as casas e a memoria das persoas que aló abaixo viviron, tamén fixeron revivir momentos únicos por diferentes amantes da paisaxe e lugares próximos ó encoro de Belesar. Proba disto é a seguinte memoria que vos deixamos para ler: vivencias reais que nos cedeu para publicar un chantadino que leva 20 anos en Suiza, pero que leva a súa terra no máis profundo do seu corazón.

Memorias Suso

Advertisements

Autor: kris pereiras

Aprendiz da vida real e virtual. Intentando ser unha Community Manager entre o rural e o urbano. Publicidade, Turismo e Audiovisual. Embaixadora de Chantada. Amante da Ribeira Sacra. Montañesa que quere ser ribeirá.

8 thoughts on “Memoria dun chantadino namorado da Ribeira”

    1. Grazas Kris !
      Con ribeirás é montañeiros de corazón,
      Iste pequeno espazo, non voltará asulagarse.
      Outra aperta grande, grande.
      Chiro

  1. Gracias Xésus por permitirnos compartir tuas experiencias, es un luxo tenerte como amigo y poder conocer tua Terra. Él soñador do camiño, el amante apasionado de su Ribeira y llevar sempre consigo suas raices. Es cierto que tiene algo de especial y misteriosa. El centro de atracción de nosa Glicia la bella!!!
    10000 gracias por tua historia.
    Comentarios de una Helveta con raices Cubanas.
    Tus amigos de sempre<3<3<3

    1. Mildred:
      Como celebro que sentiras o especial é mailo misterioso dista Ribeira,TU que viñeches de tan lonxe…
      Pois amañate que o traballo que nos arranxan a equipa de Cristina, David, Luis mais Humberto. Vai sei un barreno que ogallá non esbaralle o muro do encoro!
      Unha aperta para todos!
      O Chiro

  2. Suso …è todo un placer ler o que escribes…è como o escribes..un abrazo ben grande, den de Ssabadelle..xa sabes..a aladea mais……

  3. Xosé!
    Ainda é mais pracer compartir istas vivencias con todos vosoutros niste medio, que nos facilitou ista equipa de traballo, Eu hastra chamaria “Os mergulladores do encoro”.
    Aproveito pra saudar todo Sabadelle é agradecerlle o haberme deixado atravesar todos seus lugares a meu antoxo, unhas veces a mais velocidade que outras. Por certo que é a aldeia mais bonita do mondo mundial xunto coas outras da Ribeira é das da Serra do Faro.
    Unha forte aperta!
    O Chiro

Deixar unha resposta

introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:

Logotipo de WordPress.com

Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. Sair / Cambiar )

Twitter picture

Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. Sair / Cambiar )

Facebook photo

Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. Sair / Cambiar )

Google+ photo

Estás a comentar desde a túa conta de Google+. Sair / Cambiar )

Conectando a %s